e

Da esperanza

Non hai dereito a que nos rouben a esperanza.

La guitarra en Galicia

Obras anónimas o de autor como Avelina y Marcial Valladares, de los que escuchamos Alvorada, Soidade, Valsa e Rigodöes, Ramón Gutiérrez Parada, con su Prelúdio nº 5 o Minha Lira del ferrolano Juan Parga Bahamonde, el guitarrista más universal del S. XIX. A través de este profundo estudio fuimos descubriendo la amplia tradición guitarrística en Galicia desde la Baja Edad Media ; la constatación de una práctica común en los ambientes familiares, los lugares de aprendizaje, incluidas las barberías, verdaderos centros de difusión; la presencia activa de mujeres en estos ambientes musicales como intérpretes, como luthiers junto a “os violeiros”, dirigiendo formaciones o creando su propia música, tal es el caso de Avelina Valladares o la propia Rosalía de Castro, que tocaba la cista (guitarra inglesa o portuguesa) como otros intérpretes intelectuales de la talla de Xosé Castro Chané o Castelao.

¡A lavar díxose!

Pois sinceramente creo que a encomenda a estas alturas pode resultar unha misión imposible por moito empeño que poñan algúns en darlle duro.Temos unha Monarquía que non atravesa por un bo momento, dende hai tempo, todo hai que dicilo: algo por dentro cheira e delata unha certa podremia dentro da casa, e eu que non son monárquico entendo que isto non é nada bo para un país que pretende estar no lugar dos estados asentados nas modernas democracias, e a Monarquía malia non ser elección democrática debera colaborar en que as cousas avancen por aí .Herdamos unha Monarquía imposta e ademais o seu máximo representante empeñouse en adoptar comportamentos nada exemplares por deshonestos e desleais co pobo ao acubillo desa premisa de que o rei mentres é rei é irresponsable, e dicir que non asume compromiso polos seus feitos sexan os que sexan e...pasou o que pasou.O pasado 23 tivo lugar o 40 aniversario do intento de golpe de Estado e celebrouse un acto no Congreso dos Deputados co propósito, estou convencido, de lavar a imaxe do exmonarca que non pode pasar a proba do algodón resistindo incluso ao túnel de lavado por tantos “deméritos” acumulados a través do seu peculiar reinado.

O copyright das vacinas

Esta expresión, anglosaxoa, é un substantivo masculino que xa invadiu o dicionario da lingua galega, pola súa popularidade para facer eco desta forma de patrimonio que permite utilizalo mesmo para abordar o considerado dereito á propiedade privada do coñecemento científico que se amosa cruel, mesmo por riba da consideración humana de interese público nunha emerxencia sanitaria, á hora de permitir a produción, distribución e vacinación masiva e urxente da poboación mundial que se enfronta á vaga do coronavirus; único xeito efectivo de frear a situación creando unha inmunidade grupal que permita salvar vidas humanas e recuperar a normalidade sanitaria e social.Da traxectoria seguida nisto, constátase que a comunidade científica sabe como paliar a situación e, proba diso, velaí están as varias vacinas en circulación que se deseñaron en laboratorios de aquí e de acolá do Atlántico Norte, ás que sumar a rusa e chinesa que xogan noutra división máis solidaria; amén das que están en camiño nunha situación moi avanzada para acadar a meta final.

Cambiazo

Teñen que cambiar o xeito de facer política de partido, sen buscar os votos a cambio de bocadillos, facendo falsas promesas, con “enchufes” e toda clase de recursos chapuceiros, porque eses votos non son de fiar.

Do esperado

Esa mesma é a estratexia que está adoptando Casado para evitar falar do inevitable: que o PP está en caída libre.

Xulgado de garda

Práceme presentalo así para unha maior claridade do que significa: Inmoralidade, obscenidade, roubo, esperpento, despilfarro, tomadura de pelo, e tódolos cualificativos polo estilo que se vos poidan ocorrer, por moi duros que sexan.Nuns tempos como os que estamos a vivir, coa economía baixo mínimos, e tanta xente pasando necesidades sen conto, como é posible que se pague este tsunami de cartos pola fichaxe dun futboleiro?.

Así nos vai

Cando estamos a ler e a escoitar, por aquí e por acolá, os escandalosos montantes de negocio que, a conta de tantas mortes, contaxios, hospitalizacións..., andan a facer pola Galicia e a España adiante as empresas privadas relacionadas coa saúde, bato coa nova de que o sindicato ao que pertencín toda a vida se dirixiu á Consellería de Educación instándoa a que medie co Sergas a fin de que este inclúa nas listaxes de cribados masivos o profesorado que non está cuberto pola sanidade pública por se ter acollido, voluntariamente, á prestación sanitaria privada.