lll

Recibe cada mañana las últimas noticias. REGISTRARME

Recibe las noticias desde Telegram. ÚNETE

Agustín Fernández Paz

No ano do centenario das Irmandades da Fala fóisenos un dos IrmánsMaiores da nosalingua, Agustín Fernández Paz.
Coñecín a este vilalbés no curso escolar 1978-79. Nesa altura un grupo de mestres e mestras da bisbarra de Ferrol viñámonos xuntando no desaparecido colexio público Punta Arnela, para traballarmos conxuntamente na procura dun ensino en galego e dunha máis que necesaria anovación metodolóxica. Partillábamos o desexo de conseguirmos unha escola activa, non sexista e non isolada do seu entorno nen da comunidade social da que formaba parte. En definitiva, un ensino público que partira da nosa realidade e do noso idioma para chegara o universal.
Xabier Puente Docampo, daquela director de Punta Arnela e integrante deste grupo, falounos de que a estas reunións ía convidar a un seu amigo que retornara a Galiza despois dunha estadía no País Vasco (por mor do traslado forzoso de mestres e mestras fóra da terra), e que nese curso estaba a traballar no colexio público de Mugardos. Coidaba que este compañeiro nos podía aportar uns coñecementos pedagóxicos e unha experiencia na didáctica escolar, que nos serviría para reforzar o traballo do noso grupo que ben logo pasaría a se chamar “Avantar”.
Este compañeiro non era outro que Agustín. O Xabier quedárase curto nas súas apreciacións. Fernández Paz marcaba,dalgunha maneira, as diferenzas cos demais en moitos terreos. Por primeira vez, e grazas a el, algún dos que andabamos por alí aprendimos a importancia de usarmos os medios de comunicación social na escola, a despertar o noso interese polos cómics ou bandas deseñadas como medios de expresión artística de comunicación, a sabermos da existencia de Gianni Rodari e a súa Gramática da fantasía…
Foron pasando os anos e Agustín sempre estivo entregado á tarefa de contribuir á formación do profesorado e, sobre todo, á súa grande paixón vocacional que era o contacto coa literatura, singularmente a infantil e xuvenil. Como devorador incesante de libros e como escritor de obras que xurdían, como adoitaba dicir, de “chispazos” que aparecían en calquera circunstancia e/ou situación: pescudando nos anuncios por palabras dos xornais, conducindo, observando desde a fiestra da súa casa a entrada a un centro comercial, na lectura de cómics…
A súa obra literaria é moi ampla e foi merecente de moitas distincións. Por exemplo, entre outros, os premios Merlín, Lazarillo e o Trasalba da Fundación Otero Pedrayo; o premio nacional de Literatura Infantil e Xuvenil que concede o Ministerio de Cultura, e o premio Iberoamericano SM de Literatura Infantil que recibiu en Guadalajara (México) en recoñecemento á súa traxectoria literaria.
Con todo, alén do seu prestixio como escritor, salientaría do seu maxisterio o seu exemplo admirábel de compromiso coa lingua e a educación pública. Neste sentido son indicativas as súas afirmacións de que “O xeito auténtico de escribir é facelo na lingua na que soño, que é o galego”, e que “O galego é de todos: dos que estamos, dos que marcharon e dos que están a chegar”. Bravo, Agustín! En Ferrolterra tamén choramos a túa ausencia!

Agustín Fernández Paz

Te puede interesar