Carvalhianos e neocaballianos

|

emella que o señor Freixanes, presidente da Academia Galega, e algúns outros académicos, acaban de descubrir –calquera podería pensar que despois dun periplo por terras lusófonas– que o reitegracionismo de Carvalho Calero non é unha pexa para dedicarlle o Día das Letras, e talvez si un pequeno illó de beneficios directos e indirectos para o ámbito institucional e comercial. A decisión de homenaxealo entra en contradición con aquelas súas palabras de hai dous anos cando dicía que a sociedade galega aínda non tiña a madurez suficiente para se enfrontar ao debate do reintegracionismo. Se cadra ese é o motivo de que a Academia aínda grafe Carballo e non Carvalho, sen respectar a última vontade do mestre. 
Pero, tempo ao tempo, xa verán como os que sempre estiveron en contra de outorgarlle tal día han ser os adalides na investigación e na celebración da súa obra. Por iso cómpre, antes de máis nada, un recoñecemento público a todas aquelas e aqueles que levan anos traballando para que se distinga o labor do escritor ferrolán. O meu, desde logo, hai tempo que o teñen.

Carvalhianos e neocaballianos