lll

Recibe cada mañana las últimas noticias. REGISTRARME

Recibe las noticias desde Telegram. ÚNETE

Memoria do movemento obreiro

Nesta semana que se nos acaba de ir, puiden, en dúas tacadas, dar boa conta da obra -tan oportuna, como útil e necesaria- 10 de marzo : un conflicto del movimiento obrero por la democracia, editado polas Asociacións Culturais Fuco Buxán e Memoria Histórica Democrática, que está na rúa desde os albores do verán. E abofé que me prestou, foron unhas horas que me lembraron moitas cousas e que me fixeron reflexionar sobre outras tantas. Hai nomes que me deron pé a iso: Celestino Llano Cotrofe, Abelardo García Barros, Eduardo Lodeiro ou  Juan Vivanco, por me referir só aos que figuran no anexo “Documentos”. Tamén, e iso que son ateo convencido, pensando na situación na que estamos nos últimos tempos, me entraron unhas tremendas ganas de blasfemar. Tantos e incansables traballiños e sofrementos para crear conciencia social e solidaria, de pobo dono de seu, para saírmos daquela humillante e feroz ditadura -aínda que o tirano acabase morrrendo na cama, que non lle resta valor á loita- para acabar vendo a ansiada España das liberdades convertida, ou case, nun monigote dos Estados Unidos. Ao meu entender as cousas non se fixeron para isto. “No és això, companys, no és això / Pel que varen morir tantes flors / Pel que vàrem plorar tants anhels / Potser cal ser valents altre cop / I dir no, amics meus, no és això”, como cantaba Lluís Llach aló por 1978 no seu “Companys, no és això”.


Na capa figura José Gómez Alén -amigo de certo dos anos universitarios- como coordinador. Non é que o de coordinador non sexa, per se, un labor interesante e valioso -máxime se a coordinación, como é o caso, está ben axeitada- mais en honor á verdade creo que se debe dicir que neste volume Gómez Alén é algo máis que coordinador, pois é autor de tres dos seis capítulos que o conforman: “El Ferrol y la Bazán. Ciudad e industria”, “El conflito laboral de Bazán: de 1971 a marzo de 1972” -realizado, como oportunamente se indica,  por anacos da obra As Comisións Obreiras de Galicia  e a conflictividade laboral durante o franquismo (Xerais, 1995) e “Xaime Quesada, Acisclo Manzano y la mirada del arte gallego sobre el 10 de Marzo”. Dous dos tres capítulos restantes proceden anacos de obras aparecidas hai uns anos: o terceiro de Latidos de vida y conciencia, o volume I das Memorias colectivas de Rafael Pillado (Fuco Buxán, 2012)- e o cuarto de El Juicio de los 23 : El último gran proceso del TOP, publicado pola Asociación Fuco Buxán en Edicións Embora, da autoría de Enrique Barrera -historiador, compañeiro de páxina dominical no noso Diario- e de Rafael Pillado e de José Torregrosa -dous dos procesados e amigos de vello. O quinto capítulo, do que é autor o meu moi querido e admirado amigo Xesús Alonso Montero, reférese á resposta dos poetas galegos á traxedia do 10 de marzo e nel reproduce a totalidade dos poemas referidos aos tráxicos sucesos; xa no texto -os de Evaristo de Sela, Uxío Novoneyra, Daniel Méndez (Darío Xoán Cabana) e Ramiro Fonte-, xa no anexo documental “Poemas”. Son, estes segundos, versos, non moi coñecidos, por certo, e é unha lástima, de Vicente Araguas, Pepe Leira, Manuel María, Karlotti, María Xosé Queizán e Darío Xohán Cabana. A inmediatez das traxedias ou a reflexión sobre o impacto que produciron, adoitan dar pé a creacións potentes.


Réstame gabar os amplos anexos “Documentos” e “Hemeroteca” e convidar á pracenteira lectura deste documento exemplar.

Memoria do movemento obreiro

Te puede interesar