• Sábado, 22 de Septiembre de 2018

Asistín ao visionado da película Dhogs polo mero feito

Asistín ao visionado da película Dhogs polo mero feito de estar en galego, algo case anecdótico nos cinemas da nosa Comunidade. Non coñecía nin tan sequera o argumento, e a sorpresa foi tal que inmediatamente me interesei pola peza e polo director. Descubrín así que se trata da primeira longametraxe de Andrés Goteira, recoñecida xa con 13 premios Mestre Mateo e con excelentes críticas e galardóns en varios festivais: Bafici (Bos Aires), Sitges, Split (Croacia), Nocturna de Madrid... A película, unha clara crítica á pasividade da sociedade ante os actos perversos, ten unha feitura inusual, rupturista. É unha especie de crebacabezas que hai que montar coas claves que se dan no inicio e no final respecto dos xogos. Pode gustar ou incomodar, pero fai reflexionar, non deixa indiferente a ninguén. Souben despois que fora precisamente iso o que perseguira o director ao pór o espectador como protagonista tanto dentro coma fóra do filme. Así mesmo, segundo as súas declaracións, demostrar que se pode rodar en galego e chegar a todas as partes do mundo, como está a suceder.