• Jueves, 23 de Noviembre de 2017

Estado de Dereito

Esta disposición dentro de las que viene dictando el Gobierno para el perfeccionamiento del estado de Derecho en España

Esta disposición dentro de las que viene dictando el Gobierno para el perfeccionamiento del estado de Derecho en España y desarrollo de los Principios del Movimiento y el Fuero de los Españoles, viene a modificar una serie de disposiciones relativas a la jurisdicción penal lo mismo en materia de disposiciones de fondo que en disposiciones de procedimiento”. Este texto, tomado do diario El Pueblo Gallego, do día 5 de maio de 1963, é parte da información do acontecido no Consello de Ministros transmitida aos medios de comunicación polo daquela ministro de Información e Turismo Manuel Fraga Iribarne. Esa disposición “tendente a perfeccionar el estado de Derecho” non era outra que a da creación do Xulgado e Tribunal de Orde Pública, o que sería célebre TOP. Aínda que é máis que sabido, se cadra non está de máis recordar que Fraga Iribarne foi catedrático de Dereito. Gañara primeiro a Cátedra de Dereito Político e uns anos despois a de Teoría do Estado e Dereito Constitucional da Universidade Complutense de Madrid. Xa que logo, dada esa súa condición e os seus coñecementos derivados dela, está claro que sabía perfectamente o que era un Estado de dereito e que entendía que o Estado que tiña por Xefe a Franco e no que el era ministro o era. Para Fraga Iribarne o Estado español, o Estado franquista de 1963, era un Estado de dereito. Digo isto canso de escoitar aos nosos dirixentes políticos levar e traer o Estado de dereito de aquí para aló como se o seu simple nome fose a panacea universal. Menuda panacea aquela España de Franco, á que un catedrático de Teoría do Estado cualificaba con rotundidade de Estado de dereito. Aínda que era, non obstante, unha cruel ditadura. Unha cruel ditadura que escasas dúas semanas antes, o 20 de abril, acababa de fusilar Julián Grimau, dando cumprimento á sentencia de pena de morte ditada por un tribunal militar e confirmada pola autoridade xudicial competente dous días antes. O fundador do PP, por certo, votara a favor da execución no pertinente Consello de Ministros e, como ministro do ramo da información que era, defendeu onde fixo falta a correcta actuación dos Tribunais e do Goberno. Obviamente, de acordo co Estado de dereito. Á marxe de todas as curiosidades que rodearon o caso, Grimau foi xulgado, condenado e executado por estar “acusado de crímenes y otros hechos delictivos cometidos durante la guerra de liberación”, isto é, uns supostos feitos acontecidos bastantes anos antes.