Opinión Lunes 17 de Noviembre de 2008

ARGAYA

VICENTE ARAGUAS Don Jacinto Argaya y Goicoechea (rostro nobre, de actor serodio e secundario en película inglesa) fora o bispo da miña confirmación. Nas Discípulas recén inauguradas, onde hoxe siguen. Don Jacinto traía como cachimán a un crego xovial chamado Don Timoteo. Argaya (meu avó gustaba de chamarlle argalleiro) entrara en Mondoñedo no ano 56, e viviu o tránsito da diócese á actual de Mondoñedo-Ferrol. Estivera presente no Vaticano II (cúmprense estes días corenta anos da entronización do bó Papa Xoán) e deixou un interesante “Diario del Concilio”. Don Jacinto viñera á función da Patrona (de Santa María de Neda) alá polo ano 58, e ao baixar do coche ficara sorprendido cun cativo que se adiantara á corporación municipal (presidida por Don Andrés Orosa) para bicarlle o anel. Aquel neno metido a peza era eu, en tempos en que adoitabamos bicar contino a man dos cregos, o que debía de ter un chisco cansos de tanto bico á padrallada (que dicía un poeta anticlerical portugués, Filinto Elísio). Logo Argaya y Goicoechea, o seu nome está na placa (ben feita, materia histórica) que recorda o día en que San Xiao pasou ser concatedral. De Mondoñedo Argaya (Vera de Bidasoa, 1903-Valencia, 1993) iría a Donosti, ano 1968, onde foi bispo ata 1979. Anos conflictivos nos que Don Jacinto, home de equilibrios, tivo de sufrir ataques a dúas bandas, como lle contaba a meu amigo o dietarista e novelista Ignacio Carrión. Don Jacinto: face nobre. VICENTE ARAGUAS

Portada | Opinión | Ferrol | Narón | Comarcas | Galicia | Deportes | España | Mundo | Economía | Sociedad | Comunicación | Última Página | El tiempo | Titulares | Servicios | Agenda | Exposiciones | Cartelera | Correo |