Vento fresco
XUSTIZA EN PLENA CRISE
A crise económica que deu orixe á resposta popular que derivou na revolución islandesa trouxo como consecuencia que se tomasen medidas inéditas até aquel momento no mundo capitalista, como as de xulgar aos banqueiros e políticos responsábeis da desfeita daquel país. E aínda que as circunstancias dun estado non son idénticas ás do outro, pódense ver semellanzas coa Islandia na etioloxía da crise do Estado español, mais ningunha polo de agora en canto á súa forma de resolución.
A CRISE QUE NON CESA
Cada día, coas tesouradas que aplica Rajoy, os efeitos negativos da crise económica nótanse máis na sociedade, que vai perdendo o seu Estado de benestar e caíndo nun pozo sen fondo, tamén psicolóxico, do que será difícilísimo ou cuase imposíbel saír. E agora anuncia, ameazante, que todas as sextas feiras haberá outras medidas aínda máis duras.
AO SERVIZO DOS MERCADOS
Adecisión do goberno arxentino de nacionalizar a empresa YPF, xestionada por Repsol, evidenciou a estreita relación da actividade dos partidos máis sistémicos cos intereses das grandes empresas e bancos. Tanto o PP como o PSOE, mesmo o sindicato CCOO, apresuráronse en defender a continuidade do negocio lucrativo da empresa enerxética, apesar das xustas críticas suscitadas polas súas actuacións en Latinoamérica. Todos eles confunden os intereses das grandes comporacións cos do país, cando non son sempre coincidentes, cando na prática a riqueza xenerada por elas fica cada
TEMPOS NEFASTOS
Cumpríronse os cen días de goberno de Rajoy. É difícil imaxinar en tan pouco tempo un panorama máis desolador. Acho que se houbo miles de asalariados que votaron polo PP crendo con inxenuidade no conto chinés dos fiíños de fuel, quer dicer da saída segura da crise, agora xa se darían conta da natureza deste goberno e da crueza da súa reforma laboral. Supoño que moitos
DESPOIS DO 29 DE MARZO
Despois do éxito indubidábel que tivo a greve xeral, coa que quedou clara a oposición á reforma laboral dunha maioría dos cidadáns e cidadás, o goberno faría ben en tomar nota do ocorrido e recuar. Carecería de sentido que neste momento tapase os ollos, tentando reducir o número de participantes, ou desvirtuase o carácter da protesta. Aínda co uso ou abuso dos poderosos resortes mediáticos cos que conta esta vez non vai poder ocultar a
A FUSIÓN DE CONCELLOS
Acaracterística principal do traballo político de Núñez Feijóo é o grande uso, moi oportunista e demagóxico, que fixo e fai dos medios de comunicación. Máis que como xestor ou máis que polas súas realizacións, que son cuase inexistentes, pasará á historia como un político apenas con actividades mediáticas. E como o presidente que máis contribuiu a destruír os sinais de identidade galegos, aquel que non desenvolveu un só proxecto de desenvolvemento económico da Galiza e o que acabou co fraco Estado de
TODO É MERCADO
Nos tempos que corren, desde as esferas políticas gubernamentais, seguindo o catecismo da ideoloxía dominante do pensamento único ou neoliberalismo, estanse desregulando os ámbitos sociais, para incrementar o negocio privado e os lucros empresariais. Ao ritmo no que se efectúa este proceso non vai quedar un espazo público libre. Nen sequera os correspondentes
A REFORMA MUNICIPAL
Nestes tempos neoliberais, de grandes tesouradas só contra as clase media e baixa, non se aumenta, como correspondería para unha xusta distribución das cargas da crise, a fiscalidade das rendas altas e empresariais, nen se persegue en serio a fraude fiscal de proporcións xigantescas das empresas. Tampouco se recurtan os gastos cuantiosos orixinados pela desnecesaria e irracional duplicidade administrativa, produto da búsqueda de colocación cómoda e rendíbel da denominada clase política e da
TERRAS ARRAIANAS
Nos límites das vellas fronteiras administrativas, a miúdo artificiais, mais que determinaron moitas veces na historia as vidas de pobos e persoas, encóntranse poboacións dotadas con características antropolóxicas, lingüísticas e culturais especiais. A esas terras arraianas e, máis en concreto, ás que rodean á Galiza administrativa pola súa fronteira Sul, nos lindeiros entre a actual provincia de Ourense e a portuguesa de Trás-os-Montes, que recomendo vivamente visitar coa demora e toda a atención debidas, dedícolles este artigo.
Página 1 de 11
